Sciadopitys verticillata

Sciadopitys verticillata do arboreto do viveiro de Areas
Visita formativa do 27/02/2008

detalle acículas

O Viveiro de Areas (Tui), o máis antiguo de Galicia (do 1906), ten un arboreto interesante. Nel atópase esta rareza: Sciadopitys verticillata.  É un exemplar de gran porte e beleza único en Galicia (non está incluido no catálogo de árbores senlleiras).
- Nome científico: Sciadopitys verticillata (Thunb.) Siebold & Zucc.
- Nome común: Piñeiro parasol.
- Familia: Taxodiaceae.
- Orixe: Xapón.
- Árbore perennifolia que pode acadar 35 m de altura.
- Copa piramidal e ramificación extendida e ascendente na parte alta da árbore.
- Ten un crecemento moi lento.
- Especie de grande valor ornamental, normalmente de colección.
- En Xapón plántase arredor dos templos.
- De forma natural medra en altitudes comprendidas entre 600-1100 m.
- Non soporta a seca estival nin os chans calizos.
- Sementeira: Estratificación en quente a 20°C (3 meses) seguida dunha estratificación en frío a 4 °C (3 meses).

A nova aldea

Froito deste primeiro ano como propagadores cuasi-ecolóxicos, do edu-emprende, das xornadas de cooperativismo...e da miña dispersión habitual (non necesariamente por esta orde); fálovos a miudo de temas transversais.

Pois mixturando: produción ecolóxica, emprendedores, cooperativismo e medio rural, aproveito para convidarvos a ver o documental A nova aldea  onde se amosan proxectos vinculados ao sector agrario, respectuosos co medio e localizados no rural, de aí o título. O noso rural precisa destas iniciativas, ou doutras, pero algo se ten que mover se non queremos que desapareza.

Agricultura ecolóxica

Estes días estivemos falando da agricultura ecolóxica. Como xa sabedes este xeito de produción está totalmente regulado e controlado.
O marco legal básico é o Regulamento CE (Consello europeo) Nº834/2007 sobre  producción i etiquetaxe de productos ecolóxicos, vixente dente o 2009 (sustitúe ao do 91). A este regulamento foronselle engadindo: Anexos,  Regulamentos da Comisión, etc...para coñecer a lexislación vixente da UE consultade a seguinte páxina da web ec.europa.eu


Antiguo e actual logotipo de certificación dos productos ecolóxicos na UE

Un principio fundamental na agricultura ecolóxica é o uso de sementes producidas tamén de xeito ecolóxico. Os estados membros manteñen unha base de datos web ca finalidade de facilitar a adquisición destas sementes. Os proveedores poden incluir nesta listaxe as sementes e patacas de sementeira de orixe ecolóxica dispoñibles. Base de datos sementes ecolóxicas.
 
Por outro lado temos os organismos de control, en Galicia é o CRAEGA (Consello Regulador da Agricultura Ecolóxica de Galicia). Na páxina web do Craega podemos atopar, entre outras cousas, a Normativa autonómica e as distintas Normas técnicas de produción ecolóxica.

Logotipo do CRAEGA (os demais consellos reguladores rexionais teñen o mesmo debuxo, cambia so o nome).

Plantas racionais?

Por si alguén se perdeu o programa de Punset, que visualizamos na clase de Alberto, aquí tedes o enlace para poder velo. Foi emitido no programa REDES e titúlase "Las raíces de la inteligencia de las plantas". Propón que as plantas teñen capacidade de resolver problemas "de forma intelixente". Moi interesante para reflexionar. http://www.rtve.es/television/20101227/redes-raices-inteligencia-plantas/390278.shtml.

micorrizacion de trufa

Aquí podedes ver técnicas de produción da trufa negra en Aragón, mediante a micorrización con enciñas producidas en viveiro. Trátase dunha pequena reportaxe incluído no programa de TVE "Agrosfera", emitido o sábado 12/02/11. Atoparédelo entre o minuto 28:45 e o 32:35.
Tamén neste programa temos un exemplo de venta directa ao consumidor, de produtos ecolóxicos de horta, en Córdoba. http://www.rtve.es/alacarta/search.html?q=agrosfera#1015441

AVISO

Propagadores/as, por si non o sabedes xá, mañá día 16, mamá Consellería suspende tódalas actividades ao aire libre por temporal. Trocamos o malo será! por outra vez será!
Vivamos coma galegos.

O Bichero de Luis Davila
http://obichero.blogspot.com/



Acodo baixo en Castiñeiro

Un dos métodos de reproducción vexetativa é o ACODADO (*). Dentro destes o acodo de cepa (tamén chamado de caballón ou de "corte e recalce") é o máis empregado nos viveiros. De feito esta técnica constitue o xeito tradicional de reproducción dos Castiñeiros hibridos en viveiro.
Un dos viveiros autorizados a producir este material MFR é o viveiro Centro Forestal Rías Baixas, en Vilaboa (Po).

Albúm fotos da visita formativa do 12-12-09.


Na seguinte enlace podedes atopar un video sobre a producción de castiñeiros híbridos, cunha entrevista a Inmaculada López de viveiros O Rego e presidenta de VIFOGA.
O Agro. Castiñeiros hibridos nos viveiros galegos.

*bacelo ou barbado: planta obtida por acodo
*porbaixa: burato ou gabia que se fai para realizar un acodo:

Hifas da Terra

Mañá imos visitar esta empresa, así que si queredes ir documentandoos:
Reportaxe do programa Labranza (22/11/09) sobre Hifas da Terra: empresa de biotecnoloxí­a aplicada a micoloxí­a que nace 1999 da man de Catalina Fernández. Este proxecto iniciouse como unha empresa de producción de cogumelos ecolóxicos e kits de producción. Pero pouco a pouco extendeu a súa actividade a todo o relacionado co mundo dos cogumelos e a micorrización forestal.
Dentro destas actividades está incluida a producción de planta forestal micorrizada. O producto estrela do viveiro son unha selección propia de híbridos de castiñeiro resistentes a tinta e micorrizados con Boletus edulis.




http://www.hifasdaterra.com/

Froiteiras autóctonas

Fai algúns días preguntabádesme onde conseguir froiteiras autóctonas. Un viveiro especializado é Viveiros O Pomariño (A Capela), pioneiro na produción de froiteiras autóctonas. O seu xerente Ramiro Martínez desenvolve dende 1999 un traballo de recuperación e propagación de variedades autóctonas, incluído o castiñeiro, moitas delas case desaparecidas. Tamén colabora en cursos e xornadas frutícolas sobre todo no que respecta ao tema da enxertía. En 2008 entra a formar parte como socio fundador da Asociación Galega da froita autóctona do Eume (AGFA do Eume), da cal Ramiro é vicepresidente. Esta asociación desenvolve un intenso labor de recuperación e promoción da nosa froita a través da realización de festas de exaltación, e a posta en marcha de varios campos de ensaio e demostración así como a creación de un Campo de Conservación de variedades da comarca Eume-Ferrol-Ortegal en colaboración co Concello de San Sadurniño, no cal xa están plantadas 120 variedades de froiteiras.

Ver Catálogo de Maceiras Autóctonas.

Enxerto de coroa

Neste video podemos ver todo o proceso da realización do Enxerto de Coroa executado polo viveirista Xosé Sanchez (de Orvisa House). O enxerto realízase sobre Catalpa bignonioides enxertando unha variedade de xChitalpa tashkentensis (*).
Neste enxerto alto a Chitalpa aporta unha copa máis pequena e menos frondosa cunha catalpa (a Chitalpa ten as follas máis pequenas e lanceoladas), pero de maior rixidez (as ponlas), pero a característica máis salientable é a súa abundante e longa floración de cor rosa ou branca azulada (moi reflorecente). Por outra banda o portaenxerto, a Catalpa, de maior vigor, préstase máis a facer un tronco dereito e de bo calibre en menos tempo.

(*) A Chitalpa é un híbrido entre especies de xéneros diferentes (lembrade: por iso o "x" antes do nome xenérico; se o híbrido é entre especies do mesmo xénero o x vai diante do nome específico). É un híbrido entre Chilopsis linearis, nativa do suroeste de Estados Unidos e Norte de México, e Catalpa bignonioides, nativa do sureste de Estados Unidos. Este híbrido obtívose por vez primeira no xardín botánico de Tashkent, capital de Uzbekistan, de aí o seu nome xChitalpa tashkentensis.
É un arbusto ou pequena árbore caducifolia. Como é característico da hibidación cada proxenitor aporta as súas cualidades: Catalpa aporta resistencia ao frío e Chilopsis aporta resistencia ao calor e a seca.