Facendo historia: Imaxe da cabeceira orixinal
12/11/10
04/11/10
Cogumelo misterioso
O cogumelo que me ensináchedes o outro día which I didn´t know... pois ben consulteino co compañeiro/experto Tito Davila (un dos profesores que vai ir con vós a saída do vindeiro luns) e resultou ser un Phaeolus schweinitzii. Non é moi común, pero matón. Esta especie parasita coníferas (especialmente piñeiro) causando unha podremia parda da raíz e base do tronco (butt rot fungus), rematando coa morte da árbore (despois segue presente comportándose como saprófita)...Pois a este paso quedámonos sen árbores vellas na Granxa.
Foto do corpo fructífero na base do Pinus pinaster
Un corte do carpóforo. Oxídase rápidamente.
Este fungo podrece o duramen da base da árbore; afectando seriamente a súa estabilidade. Así que xa sabedes...non aparquedes debaixo deste piñeiro!!
Curiosidade: Non todo son problemas; seica emprégase para tinguir lá.
Figure 8. Various colors of dyed wool associated withPhaeolus schweinitzii and a number of different mordants.The wool color sample was provided by Gail Blakely.Photo © Gary Emberger.
Foto do corpo fructífero na base do Pinus pinaster
Un corte do carpóforo. Oxídase rápidamente.
Este fungo podrece o duramen da base da árbore; afectando seriamente a súa estabilidade. Así que xa sabedes...non aparquedes debaixo deste piñeiro!!
Curiosidade: Non todo son problemas; seica emprégase para tinguir lá.
Figure 8. Various colors of dyed wool associated withPhaeolus schweinitzii and a number of different mordants.The wool color sample was provided by Gail Blakely.Photo © Gary Emberger.
03/11/10
Arbutus unedo
O noso érbedo vaisenos...
Nestes momentos é a árbore máis vella do centro, cuns 100 anos?. No 99, cando cheguei eu, estaba feito un chaval. Nun temporal rompeuse un dos brazos (1/3 da árbore) e a partires de aí xa empezou a ir a menos. Mágoa
Estas poucas follas e un froito é o que queda a día de hoxe.
Pois aí onde o vedes este Arbutus unedo (érbedo, moroteiro, albedro) e a planta-nai dos que estan agora no viveiro (lote AU1-08), que foron feitos de semente en outubro do 2008.
Nesta serie de imaxes pódese seguir o seu proceso de cultivo para a obtención de planta de Arbutus formada en bola baixa e en bola alta.
Nestes momentos é a árbore máis vella do centro, cuns 100 anos?. No 99, cando cheguei eu, estaba feito un chaval. Nun temporal rompeuse un dos brazos (1/3 da árbore) e a partires de aí xa empezou a ir a menos. Mágoa
Estas poucas follas e un froito é o que queda a día de hoxe.
Pois aí onde o vedes este Arbutus unedo (érbedo, moroteiro, albedro) e a planta-nai dos que estan agora no viveiro (lote AU1-08), que foron feitos de semente en outubro do 2008.
Nesta serie de imaxes pódese seguir o seu proceso de cultivo para a obtención de planta de Arbutus formada en bola baixa e en bola alta.
27/10/10
A seca do amieiro
Un fungo está a eliminar os nosos amieiros (Alnus glutinosa) dun xeito fulminante. Seica trátase de Phytophthora alni un novo patóxeno que apareceu nos United of Kingdom alá polos 90. O tema é preocupante xa que o Alnus glutinosa é a máis importate das árbores riparias que forman os bosques de galería da Galiza.
Contra este tipo de enfermedades vasculares pouco se pode facer. Posiblemente a solución pase por buscar poblacións locais que presenten resistencia e reproducilas. Tamén pódense hibridar con outros Alnus, buscando formas resistentes e clonandoas; usandoas directamente ou ben como portaenxerto.
Novas de prensa (da Voz de Galicia) sobre o tema:
ver nova 06/09/09
ver nova 19/04/10
ver nova 25/10/10
O ameneiro propágase ben por sementes, ainda que emite moitos chupóns de raíz. Ten moitas raíces superficiais. Perde cedo a raiz principal e desenvolve numerosas raíces secundarias oblicuas e terciarias verticais profundas de forte ancoraxe, permitíndolle resistir as cheas dos ríos. En condicións de enchoupamento permanente produce raíces adventicias e moi ramificadas. Nas raíces superficiais ten nódulos fixadores de nitróxeno atmósferico (isto só o fan as leguminosas), asociado a bacteria Actinomycetes alni. O ameneiro necesita ter as súas raíces na auga, tolerando ben o enchoupamento permanente sempre que haxa renovación de auga (auga corrente, ligado os cursos de auga). Mod. de Wikipedia.
Hoxe: como práctica, e sinxela contribución o mantemento da especie, fixemos unha sementeira de outono (millor sería de primaveira, pero...bla, bla, bla) en bandexa de 84 alveolos para o seu posterior repicado a bandexa forestal ou a raiz núa. Esperemos ter máis éxito que o ano pasado onde as hepáticas afogaron a nascencia.
Algunhas fotos do proceso:
Contra este tipo de enfermedades vasculares pouco se pode facer. Posiblemente a solución pase por buscar poblacións locais que presenten resistencia e reproducilas. Tamén pódense hibridar con outros Alnus, buscando formas resistentes e clonandoas; usandoas directamente ou ben como portaenxerto.
Novas de prensa (da Voz de Galicia) sobre o tema:
ver nova 06/09/09
ver nova 19/04/10
ver nova 25/10/10
O ameneiro propágase ben por sementes, ainda que emite moitos chupóns de raíz. Ten moitas raíces superficiais. Perde cedo a raiz principal e desenvolve numerosas raíces secundarias oblicuas e terciarias verticais profundas de forte ancoraxe, permitíndolle resistir as cheas dos ríos. En condicións de enchoupamento permanente produce raíces adventicias e moi ramificadas. Nas raíces superficiais ten nódulos fixadores de nitróxeno atmósferico (isto só o fan as leguminosas), asociado a bacteria Actinomycetes alni. O ameneiro necesita ter as súas raíces na auga, tolerando ben o enchoupamento permanente sempre que haxa renovación de auga (auga corrente, ligado os cursos de auga). Mod. de Wikipedia.
Hoxe: como práctica, e sinxela contribución o mantemento da especie, fixemos unha sementeira de outono (millor sería de primaveira, pero...bla, bla, bla) en bandexa de 84 alveolos para o seu posterior repicado a bandexa forestal ou a raiz núa. Esperemos ter máis éxito que o ano pasado onde as hepáticas afogaron a nascencia.
Algunhas fotos do proceso:
26/10/10
Invernadoiros de multiplicación
Hoxe surdíu o tema do control climático en invernadeiros; e fixéronse notar as carencias do tunel de esgallado e do invernadeiro de producción de planta da Granxa.
As comparacións sempre son odiosas, pero...velaí unhas fotos do invernadoiro de esgallado de Kiwiplant do grupo ONUSA.
Nota: Os viveiros modernizáronse moitísimo estes últimos dez anos en Galicia, e en especial no Baixo Miño. E non só a nivel de instalacións, senon tamén en estructura productiva e comercial...tema para outro día.
As comparacións sempre son odiosas, pero...velaí unhas fotos do invernadoiro de esgallado de Kiwiplant do grupo ONUSA.
Nota: Os viveiros modernizáronse moitísimo estes últimos dez anos en Galicia, e en especial no Baixo Miño. E non só a nivel de instalacións, senon tamén en estructura productiva e comercial...tema para outro día.
25/10/10
Fixación das plantas de viveiro
Se non queremos pasarnos a vida erguendo planta cada vez que sopra o vento (nun viveiro poden chegar a ser moitas horas de traballo improductivas que encarecen a planta)...
Aspecto do noso viveiro o 05/01/10
...hai que buscar solucións. E como para case todo hai distintas solucións:
Ter o centro de gravedade baixo tamen axuda, por iso soese empregar macetas anchas e baixas para as formas altas. Centro de gravità permanente de Franco Battiato, non ten moito ver...pero veume a cabesa.
Aspecto do noso viveiro o 05/01/10
...hai que buscar solucións. E como para case todo hai distintas solucións:
Ter o centro de gravedade baixo tamen axuda, por iso soese empregar macetas anchas e baixas para as formas altas. Centro de gravità permanente de Franco Battiato, non ten moito ver...pero veume a cabesa.
19/10/10
Temario futuras oposicións de AFM?
Entre as publicacións da páxina da EGAP (Escola Galega de Administración Pública) aparece un temario en PDF de C1-Escala de Axentes Facultativos Medioambientais que podedes descargar. Non só inclue os títulos dos temas, tamén contidos (dispoñible en galego e en castelán, shortly in english I suppose).
Só para futuros servidores públicos, absterse emprendedores.
https://egap.xunta.es/biblioColec.php?id=43
Só para futuros servidores públicos, absterse emprendedores.
https://egap.xunta.es/biblioColec.php?id=43
15/10/10
Coprosma x kirkii
Ben, nesta entrada imos seguirlle a pista (léase poceso productivo) aos Coprosma x kirkii esgallados en novembro do ano pasado polos vosos compañeiros (Lote CK1-09).
Velaí a seguinte serie de fotos comentadas deste proceso ata día de hoxe:
P.S. Se queres ver as imaxes do proceso de esgallado preme eiquí.
Velaí a seguinte serie de fotos comentadas deste proceso ata día de hoxe:
P.S. Se queres ver as imaxes do proceso de esgallado preme eiquí.
08/10/10
Árbores senlleiras
O outro día, na clase, estivemos a falar das árbores PLUS, seleccionadas polas súas boas características fenotípicas para integarse nun programa de mellora vexetal. Outra cousa serían as árbores senlleiras, concepto que se refíre a aqueles exemplares de calquera especie que polas súas características extraordinarias son considerados reliquias botánicas, que teñen un valor científico, cultural, didáctico, paisaxístico e ornamental superior. Para garanti-la conservación destas árbores no 2007 publicouse o DECRETO 67/2007, do CATÁLOGO GALEGO DE ÁRBORES SENLLEIRAS, no que se establecen as árbores e formacións singulares merecedoras dun ámbito especial de protección.
Facer un catálogo de árbores sobresaintes non é unha idea nova; o omnipresente enxeñeiro Rafael Areses xa seleccionou sete mágnificas árbores na provincia de Pontevedra. Entre elas destacaba o Piñeiro manso (Pinus pinea) de Areas*, que foi adquirido polo estado para protexelo pero por razóns de difícil comprensión foi apeado.
Esta é a unica foto que atopei, suficiente para facerse unha idea do seu extraordinario tamaño.
*Seica estaba en Tomiño. Inda que Areas pertence ao Concello de Tui.(?)
O ano pasado intentamos recoller semente, pero as poucas piñas que ten son inaccesibles.
**O Pino manso dos Candeiras está incluido no catálogo de árbores senlleiras da Galiza.
Facer un catálogo de árbores sobresaintes non é unha idea nova; o omnipresente enxeñeiro Rafael Areses xa seleccionou sete mágnificas árbores na provincia de Pontevedra. Entre elas destacaba o Piñeiro manso (Pinus pinea) de Areas*, que foi adquirido polo estado para protexelo pero por razóns de difícil comprensión foi apeado.
Esta é a unica foto que atopei, suficiente para facerse unha idea do seu extraordinario tamaño.
*Seica estaba en Tomiño. Inda que Areas pertence ao Concello de Tui.(?)
Para consolarnos temos o Piñeiro manso dos Candeiras**, no lugar do Castro - Ponteareas. Fai dous anos profesores e alumnos do CS-XORNP d'Granxa, en colaboración ca Consellería de MA, realizou labouras de poda e limpeza de ponlas mortas.
O ano pasado intentamos recoller semente, pero as poucas piñas que ten son inaccesibles.
**O Pino manso dos Candeiras está incluido no catálogo de árbores senlleiras da Galiza.
04/10/10
What is it?
Cando estabamos a poda-los érbedos, erguémo-las tapas dalgunhas macetas e nos atopamos coas estructuras que vemos na foto. Despois duns momentos de dúbidas acordamos que se trata de hepáticas preexistentes a colocación das tapas que resistiron nun ambiente de oscuridade, quedando albinas e raquíticas. Convencidos?
Subscribirse a:
Publicacións (Atom)
